همه ی ما آدم ها به نوعی اندر خم یک کوچه مانده ایم

و هی در این کوچه ها بی هدف پرسه می زنیم…!!

انگار نه انگار که ما انسانیم…

عقل داریم….

قلب داریم….

و از همه مهم تر احساس داریم…!!

چرا؟! به راستی که چرا اینگونه شده ایم..؟!

چرا خودمون و باور نداریم و دست کم می گیریم…؟!

…

باید باور داشته باشیم از این پس و بقین کامل…

تا به آنچه که می خواهیم برسیم…

به بالاها ..بالای بالا……..

که حتماٌ می توانیم….

مگه ، نه؟!

شما که شک ندارید…؟!!